Herbata znana jest w Chinach od prawie 3000 lat p.n.e. ale pierwsze wzmianki o tej roślinie pochodzą dopiero z III w. p. n. e.. Według chińskiej legendy napój ten powstał w 2737 roku p. n. e. kiedy cesarz chiński pijący ze względów higienicznych tylko przegotowaną wodę odpoczywał pod drzewem dzikiej herbaty. Podmuch wiatru spowodował, że kilka listków z drzewa spadło i wymieszało się z wodą. Cesarz, który tego nie zauważył skosztował napoju i był nim zachwycony. W IX wieku herbata trafiła do Japonii, w XVI do Rosji, a dopiero w XVII wieku do Anglii i Holandii.

Chińska odmiana krzewu herbacianego to Camellia sinensis. Najlepsza herbata pochodzi z plantacji górskich . Wszystkie odmiany herbaty w Chinach pochodzą z tego samego krzewu, są one różne w zależności przetworzenia. Najpopularniejszym procesem jest fermentacja, określa on smak, zapach oraz kolor.

Herbata zielona

Jest najpopularniejsza i powstaje z liści, które nie są poddane fermentacji. Liście zaraz po zerwaniu są suszone dzięki czemu zachowuje ona wiele cennych składników. Herbata zielona, zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania na raka, jak również chorób serca.

Herbata czarna

Otrzymuje się ją w efekcie czterech procesów : więdnięcia, skręcania, fermentacji i suszenia. Jej właściwości to min. przeciwdziałanie powstawaniu zakrzepów oraz zapobieganie próchnicy, ponieważ zawiera fluor.

Herbata biała

Jest najbardziej ceniona, najdroższa i najmniej znana. Powstaje z młodych pączków, które jeszcze nie zdążyły się rozwinąć. Poddaje się je procesowi więdnięcia i suszenia. Herbata ta działa odprężająco, wspomaga koncentrację oraz obniża poziom cholesterolu.